وادقان

يادمان باشد...

شعر آن قدر ها مهربان نبود که راه و بی راه صدايمان کند تا از هجوم هول انگيزش همواره بی خود و به خاک افتاده باشيم. چه٬ شايد اين بی مرامی ما بود که روزی بی خبر٬ بساطش را انداختيم توی خيابان های دود گرفته و بهانه آورديم که مفاعيلن مفاعيلن کشت ما را و نگفتيم توی اين بی رحم روزگار٬ از دست رفتن شعر٬ کسالت روح و خستگی دل و خاموشی راه است. 

به ياد آنان که نام شان و حضورشان سرشار از طراوت و آگاهی بخشی و بالندگی ست. 

 

به ياری خداوند وهمت دوستان ٬ اوايل فروردين ماه ۸۵ شب شعری باحضور شاعران وادقان و کاشان به منظور تجليل از شاعر بزرگ روستايمان استاد علی محسنی برگزار خواهد شد .

 ما را از پيشنهاد های خود بهره مند سازيد. 

   + انتظار انتظار ; ٩:۳۸ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٧ دی ،۱۳۸٤
comment نظرات ()